Eerste bovenmolaar, eruit en vervangen in één afspraak.

De casus

Een eerste molaar rechtsboven, falend en toe aan verwijdering. In plaats van extraheren, wachten, augmenteren en terugkomen, werd het element verwijderd en het implantaat tijdens dezelfde afspraak geplaatst — met het emergentieprofiel al gemaakt en klaarliggend.

Het probleem van een molaaralveole

Een verse molaaralveole is de moeilijkste plek in de mond om primaire stabiliteit uit te halen. De alveole is breder dan elk implantaat dat erin thuishoort, de wanden zijn dun, en de wortels hebben zojuist drie afzonderlijke holtes achtergelaten. Wat het implantaat op de dag zelf houvast geeft, moet ergens anders vandaan komen dan van de alveolewanden.

Wat overblijft is het interradiculaire septum — de botwig tussen de wortels — samen met het eigen bot dat daar apicaal van ligt. Het is een klein doelwit, en daarom wordt immediate molaarplaatsing geclassificeerd naar septumanatomie in plaats van naar element: de Type A-, B- en C-alveolen van Smith en Tarnow beschrijven precies dit, of het septum een implantaat kan huisvesten, of het er slechts gedeeltelijk op kan aangrijpen, of dat er helemaal niets uit te halen valt.

Die classificatie is de eerste vraag van het plan. Zij wordt beantwoord op de CBCT, voordat er iets wordt geëxtraheerd.

Het antwoord van het plan

Een Ø 6.0 mm implantaat, zo gekozen dat de windingen grip krijgen op het septum in plaats van rond te draaien in de leegte van de alveole. Diameter is hier geen prothetische beslissing; het gaat erom het enige beschikbare bot te vinden en daarin houvast te nemen.

De breedte en hoogte van het septum zijn meetbaar voordat het element eruit gaat. Ofwel grijpt een 6.0 erin aan, ofwel niet — en die vraag wordt veel beter op het scherm beantwoord dan met de alveole open en de patiënt wachtend.

De patiëntspecifieke healing abutment

Het onderdeel van deze casus dat het kopiëren waard is: de healing abutment werd vóór de operatie door het laboratorium gemaakt, uit hetzelfde plan waar de mal uit kwam.

De volgorde op de dag zelf was dus extraheren, plaatsen, en een healing abutment plaatsen die de juiste emergentievorm al had — in plaats van een standaardcilinder, die het weefsel laat inzakken naar een rond profiel dat een later provisorium er dan weer uit moet duwen.

Wat dit gedocumenteerd bereikt, en wat niet: gerandomiseerde onderzoeken die patiëntspecifieke met conventionele healing abutments bij immediate plaatsing vergelijken, rapporteren een beter behoud van het volume van de weke delen en van de papilhoogte, hogere pink esthetic scores, en minder ongemak bij het plaatsen van de kroon. Dezelfde onderzoeken vonden geen verschil in marginaal botniveau na zes tot twaalf maanden, en de bewijsbasis blijft klein en kortdurend. Dit is dus een argument over de weke delen en over comfort, eerlijk gebracht — geen claim over botbehoud.

Het kost ook geen extra stoeltijd, omdat de component gemaakt was voordat er iemand plaatsnam.

Systeem en software

Resultaat

In één zin

Een falende bovenmolaar vervangen tijdens dezelfde afspraak, met de diameter gekozen op basis van een gemeten septum in plaats van op hoop, en het emergentieprofiel vervaardigd voordat het element werd verwijderd.

Referenties