Άνω πρώτος γομφίος, έξω και αντικατεστημένος σε μία επίσκεψη.

Το περιστατικό

Ένας άνω δεξιός πρώτος γομφίος, σε αποτυχία και προς εξαγωγή. Αντί να γίνει εξαγωγή, αναμονή, μόσχευμα και επιστροφή, το δόντι αφαιρέθηκε και το εμφύτευμα τοποθετήθηκε στην ίδια επίσκεψη — με το προφίλ ανάδυσης ήδη φτιαγμένο και να περιμένει.

Το πρόβλημα με το φατνίο ενός γομφίου

Το νωπό φατνίο ενός γομφίου είναι το δυσκολότερο σημείο στο στόμα για να αντληθεί πρωτογενής σταθερότητα. Το φατνίο είναι πλατύτερο από οποιοδήποτε εμφύτευμα ταιριάζει σε αυτό, τα τοιχώματα είναι λεπτά, και οι ρίζες μόλις άφησαν πίσω τους τρεις ξεχωριστές οπές. Ό,τι συγκρατεί το εμφύτευμα την ημέρα του χειρουργείου πρέπει να προέρχεται από κάπου αλλού και όχι από τα τοιχώματα του φατνίου.

Αυτό που απομένει είναι το μεσορριζικό διάφραγμα — η σφήνα οστού ανάμεσα στις ρίζες — μαζί με όποιο φυσικό οστό βρίσκεται ακρορριζικά από αυτό. Είναι μικρός στόχος, και γι’ αυτό η άμεση τοποθέτηση σε γομφίο ταξινομείται με βάση την ανατομία του διαφράγματος και όχι με βάση το δόντι: τα φατνία τύπου A, B και C των Smith και Tarnow περιγράφουν ακριβώς αυτό, δηλαδή αν το διάφραγμα μπορεί να φιλοξενήσει εμφύτευμα, αν μπορεί να το αγκιστρώσει μόνο εν μέρει, ή αν δεν μπορεί να αντληθεί τίποτα από αυτό.

Αυτή η ταξινόμηση είναι το πρώτο ερώτημα του σχεδιασμού. Απαντάται στο CBCT, πριν από οποιαδήποτε εξαγωγή.

Η απάντηση του σχεδιασμού

Ένα εμφύτευμα Ø 6.0 mm, επιλεγμένο ώστε οι σπείρες του να αγκιστρώνονται στο διάφραγμα αντί να περιστρέφονται στο κενό του φατνίου. Η διάμετρος εδώ δεν είναι προσθετική απόφαση· αφορά την ανεύρεση του μοναδικού διαθέσιμου οστού και την αγκίστρωση σε αυτό.

Το πλάτος και το ύψος του διαφράγματος είναι μετρήσιμα πριν βγει το δόντι. Ή ένα 6.0 αγκιστρώνεται σε αυτό ή όχι — και αυτό είναι ερώτημα που απαντάται πολύ καλύτερα στην οθόνη παρά με το φατνίο ανοιχτό και τον ασθενή να περιμένει.

Το εξατομικευμένο κολόβωμα επούλωσης

Το κομμάτι αυτού του περιστατικού που αξίζει να αντιγραφεί: το κολόβωμα επούλωσης κατασκευάστηκε από το εργαστήριο πριν από το χειρουργείο, από τον ίδιο σχεδιασμό από τον οποίο προήλθε ο οδηγός.

Έτσι η αλληλουχία της ημέρας ήταν εξαγωγή, τοποθέτηση και έδραση ενός κολοβώματος επούλωσης που έφερε ήδη το σωστό σχήμα ανάδυσης — αντί για έναν τυποποιημένο κύλινδρο, ο οποίος αφήνει τους ιστούς να καταρρεύσουν προς ένα στρογγυλό προφίλ που μια μετέπειτα προσωρινή αποκατάσταση πρέπει στη συνέχεια να ξανασπρώξει προς τα έξω.

Τι είναι τεκμηριωμένο ότι επιτυγχάνει αυτό, και τι όχι: τυχαιοποιημένες μελέτες που συγκρίνουν εξατομικευμένα με συμβατικά κολοβώματα επούλωσης κατά την άμεση τοποθέτηση αναφέρουν καλύτερη διατήρηση του όγκου των μαλακών ιστών και του ύψους της θηλής, υψηλότερες βαθμολογίες pink esthetic score, και λιγότερη δυσφορία κατά την τοποθέτηση της στεφάνης. Οι ίδιες μελέτες δεν βρήκαν διαφορά στη στάθμη του περιχειλικού οστού στους έξι έως δώδεκα μήνες, και η βάση των δεδομένων παραμένει μικρή και βραχυπρόθεσμη. Άρα πρόκειται για επιχείρημα μαλακών ιστών και άνεσης, διατυπωμένο με ειλικρίνεια — όχι για ισχυρισμό διατήρησης του οστού.

Επίσης δεν κοστίζει επιπλέον χρόνο στην πολυθρόνα, επειδή το εξάρτημα κατασκευάστηκε πριν καθίσει οποιοσδήποτε.

Σύστημα και λογισμικό

Αποτέλεσμα

Με μια φράση

Ένας γομφίος της άνω γνάθου σε αποτυχία αντικαταστάθηκε στο ίδιο ραντεβού, με τη διάμετρο επιλεγμένη με βάση ένα μετρημένο διάφραγμα και όχι μια ελπίδα, και με το προφίλ ανάδυσης φτιαγμένο πριν βγει το δόντι.

Βιβλιογραφία